By: Lieuwe Akkerman Aan: mei 31, 2016 In: Geen categorie Comments: 0

Na een hectische week waarin de Deerhunters veel voor hun ‘kiezen’ hebben gekregen, vertrokken de geselecteerde eerste-team spelers, Cas, Trinko, René en Wim vol goede moed naar LTC Emmen.  De weersverwachting was zeer slecht voor de zaterdagmiddag, maar aangezien er om 10.00 uur begonnen werd met 4 wedstrijden hadden we goede hoop om voor de voorspelde regen deze klus al te hebben geklaard.

Na een prettig ontvangst op het op één na mooiste park van Noord Nederland (ATV is en blijft natuurlijk nummer 1) werd al duidelijk dat Emmen zich niet bij voorbaat gewonnen zou geven.

Singel 1 wist Cas degelijk naar zich toe te trekken tot grote frustratie van de supporters die toch meer hadden verwacht van hun Sander die niet verder kwam dan 6-3 6-1.

Singel 2 was een keiharde confrontatie voor onze “coming man” René, die in een geroutineerde 64-jarige met een 4.8 genoteerde ranking zijn meerdere moest erkennen. René speelde zeker niet zijn beste tennis, maar eerlijk is eerlijk deze sluwe vos was dit jaar nog een maatje te groot.

Onze routinier Trinko, net 58 geworden en al velen jaren actief in de hoofdklasse 35+ nam het op tegen een oude bekende, de heer Lubbers. Van te voren hadden wij ingeschat dat dit een partij voor ons moest zijn , dit bleek echter na een set anders te verlopen 4 – 6. De tweede set was binnen 20 minuten beslist in het voordeel van Trinko, 6- 0.  Inmiddels had onze MC Hammer keurig netjes Singel 4 binnen gesleept. Wim won van een 35 jarige ‘ex bondstalent’ die dit jaar weer actief was gaan tennissen in 6-3 7-5 . Door deze knappe prestatie stonden we 2-1 voor en hoopten we op de 3 1. Hoe vreemd  kan tennis zijn … … in de derde set herpakte de tegenstaander van Trinko zich of zoals Trinko zelf aangaf “ik was kapot”. Hoe dan ook, Trinko verloor de derde met 6-1.

Voor aanvang van de dubbels hebben we even genoten van heerlijke broodjes.  Bij 4-2 winst zou het nog steeds mogelijk zijn kampioen te kunnen worden.

Dubbel 1 is langzamerhand een zekerheidje aan het worden.  Ook al speelden  Wim en Cas niet hun beste tennis, door gewoon zakelijk te spelen wonnen ze uiteindelijk vrij eenvoudig met 6-4 / 6-1. Aangezien beide tegenstanders hun enkels wel gewonnen hadden, waren ze toch enigszins teleurgesteld.

Inmiddels leek dubbel 2 (René en Trinko) ook de goede kant op te gaan …derde set 3-0 voor. Wim en Cas (en de rest van de aanwezigen op het park) gingen al uit van een 4-2 eind overwinning … … maar tennis wordt beslist met het  laatste punt. De Emmenaren wisten de 3 -0 achterstand om te buigen in een 6-4 winst. Was het de druk of het ontbreken van de chemie?

Toch wat teleurgesteld verlieten we na de nodige kleine versnaperingen Emmen met 3-3 in de tas. Door prima stuurwerk van Wim waren we net op tijd op ons thuishonk om deerhunters 2 aan te moedigen…Zij stonden 4 0 voor tegen Zweelo en er moesten nog 2 dubbels gespeeld worden. Aan de sfeer en het weer kan het niet gelegen hebben, het was TOP vertoeven op de Hertenkamp deze middag. Beide dubbels gingen helaas naar Zweelo maar dat kon de pret niet echt drukken, het bleef nog lang gezellig.

Sportieve groeten,

Deerhunters

Trackback URL: https://deerhunters.nl/laatste-kans-op-kampioenschap/trackback/

Leave reply:

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *